بسم الله الرحمن الرحيم

متن اجرای تالار اول جشنواره برکران برکه بی کران

عرض سلام و خوشامد خدمت شما گرامیان داریم ، تشکر می کنیم از اینکه در این هوای سرد و با وجود نزدیک شدن به ایام امتحانات ترم ، وقت شریف خودتان را به ما دادید. همانطور که در بروشورهای ما ملاحظه فرمودید ، این جشنواره شامل 3 تالار است که شما بزرگواران هم اکنون در تالار اول آن تشریف دارید ، پس از این تالار ، دوستان من در تالار بعد نمایشی را برای شما به اجرا خواهند گذاشت و پس از آن نیز با تالار سوم در خدمت شما گرامیان خواهیم بود و نتیجه گیری خودمان را از تمام گفت و شنود های این جشنواره ارائه خواهیم داد .

اما دوستان ما امروز به بهانه غدیر دور یکدیگر جمع شدیم ، امروز آمده ایم تا از غدیر بگوییم و از غدیریان بشنویم ، امروز آمده ایم تا جان های خود را در این هوای سرد ، در معرض نسیم لطیف این برکه آسمانی قرار دهیم . امروز آمده ایم تا خود را در آغوش فطرت سپاریم .و امروز آمده ایم تا یکبار دیگر پاسخی به ندای درون خود بدهیم و یکبار دیگر، حسی زیبا و لذت بخش را تجربه کنیم .

و گویی این حس زیبا و لطیف ، سالیان سال است که با ما همراهست ، از همان بدو تولد، از همان اوان کودکی، از آن زمان که وقتی به دنیا آمدیم ، اولین جملاتی که در گوشمان زمزمه شد ،اذان بود و اقامه، و ندای اشهد ان علی ولی الله، پدران و مادران این شهر با اشتیاق نام فززندانشان را علی می گذارند، اولین بار وقتی گره ای در زندگیمان افتاد ، به ما گفتند خدا را به حق علی و فرزندانش قسم بده. اولین بار وقتی زمین خوردیم، گفتند بگو یا علی و بلند شو.

بزرگتر شدیم اما همان حس در وجودمان؛ همچنان جوشش دارد .انگار یک رابطه دیگر با امیرالمومنین داریم، و انگار جور دیگر او را دوست داریم، دوست داشتنی که از جنس خاک نیست،  حتی شاید ندانیم که چرا اورا دوست داریم اما خوب می دانیم که او را دوست داریم، و هر سال در این ایام گویی در گوشه ای از بازار پر هیاهوی قلبمان، هنوز متاع حب و دوستی آل البیت را کسی خریدار است ...

کلیپ

اما وقتی به تاریخ پر فراز و نشیب اسلام نگاه می کنیم ، از همان زمانی که پیامبر اکرم ( صلی الله علیه و آله و سلم ) به رسالت مبعوث شدند، از دوران سخت شعب ابوطالب و هجرت پیامبراکرم( صلی الله علیه و آله و سلم )  به مدینه ، تا رحلت ایشان ، از دوران پر مشقت جنگهای بدر و احد و خندق و خیبر تا فتح مکه و شکوه مسلمین ، با وجود وقوع صدها واقعه ریز و درشت در دوران رسالت پیامبر اکرم ( صلی الله علیه و آله و سلم )  ، این، تنها و تنها واقعه غدیر است که اهمیتش افزون از تمام وقایع گذشته است .

اهمیت این واقعه به قدریست که خدای متعال قبل از آن جبرئیل را سه بار به سوی پیامبر( صلی الله علیه و آله و سلم )  فرستاد تا به او بگوید :

یا ایهاالرسول ،بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته

ای پیامبر ، این پیام مهم را به گوش همگان برسان که اگر این کار را انجام ندهی ، رسالتت را انجام نداده ای و بعد از آنکه پیامبر این پیام را به گوش مردم رساند بار دیگر جبرئیل فرودآمد و این بار ورق برگشته بود .

الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا

امروز که این پیام ابلاغ شد دینتان را کامل و تمام کردم ...

یعنی پیام غدیر ، حد فاصل بین نبود اسلام با اسلام کامل است ، یعنی ای پیامبر( صلی الله علیه و آله و سلم )  اگر این پیام را به گوش همگان رساندی که در واقع همه اسلام را برای مردم آورده ای اما اگر این کار را انجام ندهی انگار نه انگار که 23 سال این همه سختی کشیده ای ، این همه با کفار جنگیدی و این همه شهید در راه من دادی ، فما بلغت رسالته قبل از غدیر . اکملت لکم دینکم ، بعد از غدیر!!!

بگو حکم علی نص کتاب است               بگو خط علی اسلام ناب است

بگو این آیه بر من گشت نازل                نبوت بی ولایت نیست کامل

و خداوند در ادامه آیه یا ایها الرسول ... می فرماید والله یعصمک من الناس ، انگار این بار خدا پیامبر را به یاری بی واسطه خودش دلگرم نمود ، ای پیامبر نترس ، می دانم چقدر گفتن این پیام در میان این مردم برای تو سخت است اما آنقدر این پیام مهم است که راهی جز ابلغ آن نداری تا حجت بر مردم تمام شود و سرنوشت بشریت تا قیام قیامت پس از تو مشخص گردد. بنابر این این بار هم من ، خدایی پشت سرت خواهم بود و هرکس بخواهد با تو مخالفت کند بی واسطه با من خدا طرف خواهد بود . شواهد مثالی هم داریم که در جریان این واقعه همین اتفاق افتاده است موید همین مطلب است که نقل آن از حوصله این تالار خارج است ( اگر وقت داشتیم داستان حارث فهری یا سوء قصد به جان پیامبر یا خبریافتن علم غیبی پیامبر از دسیسه های دشمن بیان شود )

پس ما این روز را نه به خاطر آنکه روز قبولی توبه حضرت آدم   ( علیه السلام ) بوده افضل اعیاد میدانیم و نه به خاطر آنکه روز نجات حضرت ابراهیم ( علیه السلام )   از آتش بوده ،نسبت به بقیه اعیاد مانند ماه در مقابل ستارگان میدانیم . ما این روز را به این خاطر با حرمت ترین روز در میان همه روزها می دانیم چون در این روز گوهری به نام « ولایت» بر همه آسمانها و زمین عرضه شد و و خدا آن حکیم حکیمان ،  کار را یکسره می کند  و همگان را به وحدتی می خواند که سعادت تمام عالم را تا قیام قیامت ، ترسیم می کند ،آن روز ،در آن زمان ترس از آن می رفت که بعد از پیامبر جماعت مسلمین متفرق شوند و هرکدام افسار شتر رهبری اسلام را با راهزنانی ساربان نما دهند و خدا به اقتضای هدایتش ، فردی را و در ادامه افرادی را مشخص نمود تا همگان در زیر سایه یک درخت بنشینند و از زلال یک نهر جرعه نوش گردند و این یعنی وحدت . آی مردم متفرق نشوید همانطور که همگیتان امروز گرد رسول من می گردید و به همین واسطه امروز قدرت یافتید ؛ فردا بعد از این نبی هم چاره ای جز وحدت به گرد فردی که من مشخص می کنم ندارید تا به همین قدرت بمانید ، بله دوستان ، بماند که متاسفانه به هر دلیلی ،این دستور خداوند شایسته و بایسته عملی نشد و امروز از سوراخ همین تفرقه از دست دشمنان واقعی اسلام بارها و بارها گزیده شدیم اما خداوند این هدیه آسمانی را در آن روز به دست مردم به ودیعه سپرده شد تا وحدت واقعی را به رخ دلهای صد دله بکشاند.

اینجاست که در می یابیم گویی دلهایمان زود تر از خودمان از همان زمان کوچکی ؛ بزرگی این واقعه را دریافته ...

کلیپ دوم

خوب دوستان ، حال که با اهمیت موضوع غدیر آشنا گشتیم و حال که دانستیم این روز چه روز پر عظمتی یا بهتر بگویم پر عظمت ترین روز در میان تمام روزهاست کمی به متن و جریان این واقعه برویم .

راستش بنا نداریم این واقعه را از ابتدا برای شما بازگو کنیم و داستان حج الوداع را با وجود بسیاری نکات ارزنده ،نقل کنیم من فقط می خواهم به یک نکته در این واقعه اشاره کنم که شاید با تمام اهمیتش از دید ما پنهان مانده است. قبل از اینکه به این نکته بپردازم از شما دوستان یک سوال دارم :

خوب ؛جبرئیل بر پیامبر اکرم ( صلی الله علیه و آله و سلم )  نازل می شود و از ایشان می خواهد که یک پیام بسیار مهم را  به مردم ابلاغ. بعد هم پیامبر( صلی الله علیه و آله و سلم ) آن پیام را در آن شرایط و با شکل به مردم می رسانند ، سوال من اول از خودم و بعد از شما دوستان این است که این پیام مهم چی بوده ؟!!!

معمولا این سوال را از هرکس که می پرسیم ؛ یا چیزی نمی داند یا حداکثراین را می گوید که : پیامبر ( صلی الله علیه و آله و سلم )  در آن جا اعلام کرد :

من کنت مولاه ؛ فهذا علی مولاه

اما آیا براستی همین یک جمله را در غدیر گفتند یا این هدیه آسمانی بیش از اینها بوده است ؟ جمله من کنت مولا فهذا علی مولاه اگر به آرام ترین شکل ممکن هم خوانده شود شاید بیش از 5 ثانیه طول نکشه در حالیکه پیامبر اکرم ( صلی الله علیه و آله و سلم ) در آن صحرای خشک جحفه و با وجود خستگی سفر؛ 120 هزار نفر را در زیر آفتاب سوزان سرپا نگه می دارن تا در آنجا خطبه ای را ایراد کنند که حدود یک ساعت به طول انجامیده . 5 ثانیه کجا و یک ساعت کجا ؟؟!!!

بله دوستان ،پیامبر اکرم در آنجا در منطقه غدیر خم خطبه ای را ایراد می کنند که فقط بخشی از آن جمله من کنت مولا فهذا علی مولا است ، درست است که این جمله و سخنان شبیه این شاه نکته اصلی خطبه پیامبر اکرم می باشد اما شاید بد نباشد که نگاهی به دیگر سخنان پیامبر اکرم در خطابه غدیر بیندازیم .

یکی از جملاتی که پیامبر اکرم پس از آنکه مطالب اصلی خودشان را بیان کردند ، در خطبه است ، این جمله است :

فلیبلغ الحاضر الغائب و الوالد الولد الی یوم القیامه

پیامبر اکرم بر همه مردم تکلیف می کنند که حاضرین به غائبین ، و پدران به فرزندان تا روزقیامت این پیام را به همدیگر برسانند . ای کسانی که امروز در این مکان گرد هم جمع شدید ، پیام مهم من را شنیدید ، حال بر شماست که این پیام را به غایبین برسانید و ای پدرانی که به هر طریقی این پیام را شنیدید ، این مهم را به فرزندان خود برسانید و از آنها نیز بخواهید که این پیام را به فرزندانش برسانند تا این پیام به گوش همگان برسد .

کلیپ مسجد غدیر :

انجام این عمل چه ثمراتی برای ما دارد ؟ آیا جز این است که با این کار فرصت کتمان را از معاندین خواهیم گرفت ، آیا جز این است که رساندن این پیام باعث روشن شدن بسیاری از مردم می شود تا حق را از باطل تشخیص دهند ؟ آیا جز این است که با رساندن این پیام ، دیگر کسی جرأت تعرض و بی حرمتی به مقدساتمان را پیدا نمی کند ؟ آیا گذشتگان ما به ما و پدران و اجداد ما این پیام را تبلیغ کردند ؟ اگر این کار را انجام دادند پس چرا 84 سال پیش به بنای قبور 4 امام شیعه تعرض کردند و آن را تخریب نمودند ؟ آیا جز این بود که پیامبر اکرم در روز غدیر این 4 امام بزرگ را معرفی نمودند و حتی نام امام حسن مجتبی را در خطبه بردند و ایشان را به نام پیشوای بعد از امیرالمومنین معرفی کردند ؟ آیا نباید اعتراضمان را در گوش گذشتگانمان فریاد کنیم که چرا این مهمترین پیام الهی را نرسانیدند ؟ و اما دوستان ، آیا ما نیز دائر مدار رساندن و تبلیغ این پیام به دیگر هستیم ؟ اگر اینگونه است چرا به قبر دو امام دیگر شیعه تعرض کردند و ما حتی نمی توانیم حرمین عسگرین را بازسازی کنیم ؟ و چرا راه حجاج را از مسیر اصلیش منحرف نمودند تا حجاج نتوانند با خورشید خفته در غدیر بیعتی دوباره کنند ؟ چرا مسجدی که تا چند ماه پیش در مکان غدیر بنا بود را تخریب کردند و شاید تا به حال همان چند تکه سنگ به جا مانده در آنجا را هم از بین برده اند . اگر ما نیز این تکلیف پیامبر را به دیگران و کسانی که این از این پیام مطلع نیستند ، نرسانیم باید فرزندان ما باید شاهد دیگر اقدامات دشمن در جهت تضعیف شیعه باشند .

بله دوستان ملاحظه می فرمایید که کوتاهی ما و گذشتگان و آیندگان ما در همین یک دستور چقدر برای شیعه گران تمام می شود.

غدیر و خطبه آن سند تشیع است . غدیر و خطبه آن شناسنامه شیعه است .غدیر و خطبه آن همه حرف شیعه به عالم است ، شیعه بدون خطبه غدیر ، همانند انسان بدون شناسنامه است . وسیله دفاع شیعه در برابر خودش ، خطبه غدیر است . ما را چه شده است که امروز از شناسنامه خودمان غافلیم . ما و گذشتگان ما را چه شده بود که این پیام را به ما نرساندند .و کوتاهی گذشتگان ما دلیل و توجیه برای ما نمی شود که این پیام را به دیگران و آیندگانمان نرسانیم .

ان شاءالله توفیق عمل به این مهم را داشته باشیم تا در روز حشر ، شرمنده خدا و رسولش نگردیم...

تالار دوم، تئأتر حسرت ( متن )

افکت 1 ( صدای شب،جیرجیرک )

1. گمان می کردم ترک کردن شهر که در آن به دنیا آمده ام و از کودکی ناگاه به بزرگسالی پریدم ، رجعتی دردناک خواهد بود. (پوزخند)ولیکن ،(بلند می شود واشاره به قبر ها می کند) بچه که بودم احساس می کردم اگر روزی بخواهم گم شوم باید به میان گمشدگان بروم جایی که فراموش شدگان نفهته اند . گمان می کردم میان شهر پرهیاهوی ما تا قبرستان کوچک وساکتش فرسنگ ها پای پیاده است ، لیکن امروز تا  پایی از شهر بیرون نهادم دریافتم که قبرستان آغاز شده است . یا شاید هم هنوز از شهر خارج نشده بودم که قبرستان با سکوتش مرا احاطه کرد ؛ نمی دانم ؛ دیگر میان شهر و گورستان مرزی نیست ، من فرار کرده بودم ،

2. فرار ؟ کدام فرار ؟ چه گریرزی ؟

1. (نارحت شده که کسی در آنجا هست و تنها نیست +به سمت خارج سن می رود)تو که هستی ؟ انجا چه می کنی ؟

2. من سال هاست که اینجا زنبیل گذاشته ام .

1. اشتباه پنداشتم که اینجا تنها خواهم بود

2. برو ، ولی گمان نمی کنم راه فراری داشته باشی

1. غیب گویی یا رمّال

2. با تجربه ام ، با تجربه سال های فرار ؛ در این سال ها خوب فهمیدم که از خویش گریختن نتوان . انگار سرنوشت همان سرفرازی ازلی خویش است که می ماند . ببینم مرد ، کمی جلو بیا . تو از چه می گریزی ؟

2. از دوستانم . از دوستانت

1. نه

2. پس چه ؟(می نشیند)

1. نه این روز ها دوست بافت نمی شود . از رفقایم . میدانی در شهر ما دوستی کلمه ای است ، انجین شده برای روز های خوش .

2. ( می خندد )

1. برای لحظه های درد در عمق شب ، دیگر دوستی باقی نمی ماند .

2. همینطور است

1. می مانم ، تنهای تنها  . هراسان از اینکه کسی مرا در این حال  ببیند . از کجا که جا نزد و جار نزند . از کجا که زبان در کام خویش نگاه دارند . نمی دانم .

2. (بلند شده و به شانه 1 می زند)ببینم مرد ، رازی در دل داری ؟ بگو .

1. راز ، راز ، رازی که به یک نفر گفته شود که دیگر راز نیست .

2. پس برو  و راحتم بگذار

1. ولی چه کنم ؟ چه کنم که عطش هم دردی در ذره ذره ی وجودم له له می زند . آه ...( دستش را که زخم بدی دارد به 2 نشان می دهد)

2. (با صدای بلند)وای که هنوز هم که آدمیان همان عهد شکنان بدی اند . گذشت این سالها آنها را قدمی در آدمیت پیش نبرده

1. از چه سخن می گویی ؟ کدام عهد ؟ این گسستن کدامین پیمان است (به دست زخمی اشاره می کند)که لیاقتش را این عذاب می شود ؟

2. (می نشیند+چند بار به سجده رفته +صدای بلند)چگونه فراموش کنم ، چگونه فراموش کنم آتشی را که در رگ هایم میدود ؛ چگونه فراموش کنم این داغ ننگ را که بر من می بارد .(باصدای بلند) آه آه .... که سخت ترین عذاب آن است آدمی دلیل عذابش را بداند و من می دانم . و از آن گریزی ندارم ، روزی من هم از اهالی شهری بودم همانند شهر تو ، اما اکنون ، اکنون سالهاست که گرفتار بیابان مرگ می باشم .

1. از تمسخر شهری عاقل فرار نکرده ام که اسیر یاوه گویی دیوانه شوم .

2. دیوانه نیستم مرد . دیوانه نیستم اما اگر شهر تو هم همانند (تاکید) شهر من باشد که هست دیگر احقی را در آن راهی نیست

1. ولیکن ، ولیکن در این شهر تنها من مصیبت زده­ی(به دست زخمی اشاره می کند) این گرفتاری ام

2. (با حالت تعجب و سوالی) تو دست های دیگران را دیده ای ؟!

1. آری

2. وای

1. نه نه ،این روز ها دست های مردمان شهر من به جیب های بزرگ پالتو هایشان پناه برده اند . نمی دانم شاید میان این همه تنها من مستوجب این رنجم !

2. اما شاید تنها تو غیرت را دیدن این زخم را داری ، نه دیگران .

1. (پوز خند) . انگار در این سالهای به قول خودت دراز تنهایی بسیار به دنبال مرهمی بَدل برای این زخم  عجز گشته ای؟ (پوزخند) . غیرت ؟ غیرت در شهر ما تنها در موزه ها می توان جستجو کرد .

2. ببین مرد

1. یک اثر باستانی شکستنی !

2. شاید ، شاید مرهم زخمت را نشناسم ، اما این زخم رفیق دیرینه ی من است

1. مقصود ؟

2. دلیلش را می دانم

1. لال می شدی دهن باز می کردی ، پیر سگ ! ... بگو دلیل این زخم درد آلود چیست ؟ ( پایان افکت اول )

2. (با آه و ناله)کمی صبر کن می گویم ، کمی دندان بر جگر بگذار

افکت 2 ( افکت آ آ آ آ )

آن روز ، آن خجسته روز ، تازه قلب هایمان را از حضور خدا آکنده بودیم . لبانمان از زمزه ی لبیک او پر بود . (دستها را به صورت گرفتن کوله در می آورد)سوغات خویش بر دوش راهی منزل هایمان شدیم ، تا آن لحظه ی ناب (با حسرت) که ندایی بر آمد . (جای پیامبر صحبت می کند). صبر کنید ، دوست خدا ، از جانب خدا ، خدایی پیامی برایتان دارد . (به چپ و راست سن حرکت می کند+اشاره به آنها که جلو وعقب هستند) بشتابید ، آنان که جلو رفته اند ، آنان که عقب مانده اند بشتابید ، همگی بشتابید (با حسرت) و ما بر گرد آن محبوب حلقه ی عشق زدیم ، آنگاه حضرتش فرمود (به جای پیامبر صحبت می کند+ قائم ایستاده و مودب)

بسم الله الرحمن الرحیم ، ستایش خدای را که در یگانگی بلند مرتبه ، و در تنهایی به آفریدگان نزدیک ، عظمتش پر جبروت دیده ها را به یک نیم نگاه بیند ، و دیدگان از دیدارش عاجز ، عطایش منت گذار ، و در انتقام بی شتاب ، (جابجایی)گفت و گفت از صفات او و ما هم(اشاره به چشمان) شنیدیم و (اشاره به گوش ها)دیدیم . نمی دانم(حسرت با ضربه به خود) بر این لوح زود پاک شونده ی وجودمان حک کردیم ، (سوالی) و یا نه ؟ (پایان افکت 2) بعد لحن سخن پیمبر تغییر کرد ، نگاه حضرتش مصمم شد ، فرمود : (به جای پیامبر صحبت می کند) که پس از رحمت نوبت غضب است ، همانا جبرییل 3 بار بر من نازل شد ، و سلام داد از جانب پروردگارم ، که تنها او سلام است ، و فرمانی آورد (جا بجایی) اما سکوت تمام دشت را فرا گرفته بود (عظمت در صحبت) این چه پیامی است که  رسول خدا را برای اولین بار مضطرب کرده . چه حکمی در ان است که حضرتش این بار ، این گونه پریشان شده ، (به جای پیامبر صحبت می کند) پیامبر فرمود: همانا ولی و سرپرست و صاحب اختیار شما پس از خدا و رسولش ، ایمان آورندگانی هستند ، که به پا کنند نماز و در رکوعش یا آورنده ی زکاتند . (جا به جایی) اما ، اما ما چه کسی را در مخیله ی خویش سراغ داشتیم که چنین باشد "و علی نباشد" بی شک اگر بگویم کسی جز علی بود ، (تاکید) ناشایسته ترین دروغ را گفته ام و من ، (با حالت گریه و ناراحتی) من سزاوار سخت ترین عذابم برای ناشایسته ترین دروغی که گفت ، (به جای پیامبر صحبت می کند) بعد از آن پیامبر (دستان را بالا برده دست چپ مچ دست راست را می گیرد) دستان علی را مقابل ما سیاه دلان کور دل طاق نصرت کرد و فرمود: همانا این علی ولی و سرپرست شماست . هر کس این پیام را شنید بر او واجب است که بر ناشنیدگان باز گوید(دست ها باز شود و جا به جایی) بعد هم آن عهد ! ، ان بیعت ! ، (با حسرت) ما همگی بیعت کردیم همگی بیعت کردیم و (حسرت + تاکید) عهد کردیم ؛ که جز از علی فرمان کسی را نبریم

1. و بعد ...

2. و بعد ...

1. و بعدش چه شد ؟

2. بعد ، بعد ، بعد (با پرخاش و عابانیت و صدای بلند به 1) تو گفتی گمان کی کنی که من و امثال من بر پیمان خود پایدار بودیم (به حالت سجده می رود) به چنین نکبتی دچار بودم ؟ ،امروز علی ، علی ؛(افکت 3) چند ماه بعد به در خانه ی من آمد دَر زد ،(گریه) در را باز کردم ، دیدگانش در چشم من دوخته شده بود ، (به حالت گریه ) به من گفت: (به جا حضرت علی حرف می زند+تغییر لحن) آن روز را به خاطر می آوری ؟ ، (با ترس+گریه) من ، من می ترسیدم ، چه بگویم ، غدیر را در خاطر داشتم ، اما به غدیریان چه بنامم . ( جا به جایی در سن + ناراحتی) کتمان ، کتمان ، فراموشی (به جای حضرت علی حرف می زند) کدام روز یا علی ؟ (به شدت ناراحت و به سر خو می زند) ای وای ، وای بر من . علی را دیدم در مقابلم پیر شد از یک شب تا به سحر ، به دَر خانه ی ما آمد و جوابی به غیر از این نشنید . علی آن شب پیر شد ، بعد هم ، بعد هم ، بعد از آن هم (به سجده می رود)خانواده اش!!

رهایش کن این ماجرا را ، (از سجده بلند می شود) رهایش کن این ماجرا را . پایان ، ( پایان افکت3 ) (با صدای بلند و نارحتی) اما کدام پایان که سر آغازی بود بر رو سیاهی من ، بر تیره بختی من ، بر عذاب من ، چه پایانی .

1. آه (از جا بلند می شود) این ها را به من چه کار ، من که در آن روز نبودم ، آن منزل ، منزل گاه خویش نکردم .

2. اما ، شنیدی ، ( با پرخاش و صدای بلند به سمت 1 می رود) نشنیدی ؟ نگو نشنیدم

1. در شهر ما کسی این سخنان را به یاد نمی آورد

2. چه می گویی ؟

1. تنها شنیده ام ، به مانند صدای سواری که دم صبح دروازه ی شهر را به منزلی نا معلوم وداع می گوید(تاکید) و نه بیشتر .

2. پس ،(رو به سمت عکس شهر) شهر ها فقط بزرگ می شوند ، و قد می کشند ؛ بی قواره می شوند ، اما مردمانشان ، همانند مردمان گذشته ، راحت دروغ می گویند ، راحت دروغ می شنوند . (با پر خاش و عصبانیت و صدای بلند رو به سمت 1) و راحت هم باور می کنند .

1. چگونه شهر مرا همچون شهر خود ، و مرا هم سنگ خویش می پنداری ، تو نگاهت به راستی در نگاه ولی نعمتت گره خورده و به دروغ اصرار ورزیدی ، صداقت ِ صدای مولایت –"2. بس است"- پرده ی صماقت را لرزاند –"2. بس است-" و دل همچون سنگت نلرزید "-2. دیگر نگو-"  ولیکن "-2. اما تو-"  من اما زمان خویش را نه دیده ام و نه صدایش را شنیده ام . پس به گناه نکرده چوبم می زنند؟ (جابه جایی + به دنبال هم می کنند)

2. گوش کن مرد ، گوشی که در آن پنبه ی دنیا زدگی ، فرو رفته باشد ؛ چشمانی که یه زیبایی های دنیایی فریفته شده باشد . چه جای شنیدن صدای حق ؛ چه جای دیدار حق . مکانی که ، مکانی که جایی  مناسب شود ، شایسته ترین هدیه ی آن فقط ذلت است .

1. آری ، آری کوری عصاکش  کور دگر شود .

2. (با صدای بلندو به سر زده و می نشیند) طعنه نزن ، طعنه نزن ، من سزای عمل خویش را دیده ام ، و می بینم ، و تا ابدالدهر خواهم دید ،تو فرصت خود را غنیمت شمار

1. (تاکید ابدالدهر ) ابدالدهر!! ، چندان هم پیر به نظر نمی رسی

2. پیر ، پیر نه ، اما سوختم از آتش .

1. من هم جوانم ، و خام

2. (حسرت)پس خامی نکن ، طفل گریز پای زمان را در یاب

1. تفاوت من و تو در این است که

2. تفاوت من و تو در این است که ، تو زنده ای و من مرده .

1. (با حالت فرار از2و ترس) به من نزدیک نشو

2. از چه می گریزی ؟ از مرگ ، (تاکیدو صدای بلند) بدبخت ، از زندگانی ات بترس (افکت4 ،صبوح، ربنا ...) . زندگانی می تواند ، آن چنان هولناک باشد که ( با حالت ناراحتی ) به تو فرصت بدهد تا بارت را سنگین کنی ، چون من ، اما ممکن است خوشایندتر هم باشد تا بلکه بشنوی و ببینی ، چه بسا بفهمی و عمل کنی ، (با حالت گریه) ببین مرد ، (رفتن به سمت قبر و خوابیدن درون قبر) تو همانند مردمان شهر مشو .

1. (با حالت پشیمانی) آری زمان آن است که ببینم ، که بشنوم ، که بفهمم . می خواهم فریاد کنم . هان ای رفقا ، هان ای دوستان ، بیدار شوید از خواب سنگین فراموشی دیدگان را پس از یک عمر غفلت ، باز کنید و بشنوید این فریاد سبزِ " هَل مِن ناصرٍ یَنصُرُونی " را . آری ، آری می خواهم فریاد کنم ، تا تمام چراغ های شهر روشن شود . اما با زخم طعنه و سُخره چه کنم ؟ . با دیدگان بهت زده ، از مردمان شهر چه کنم؟ .

من نوزاد مسیر حقیقت که توان بیدار کردن (اشاره به عکس)این پیران صراط ضالین را دارند . (رو به سمت آسمان) مولا جان ، آقا جان کمکم کن ، چرا تا انسان می بیند ، می شنود ، و می فهمد ، (به دور و ور و قبر ها اشاره می کند) تنها می شود . حال شاید بتوانم بفهمم چقدر غریب و تنهایی ؛ کمکم کن .

(رو به سمت تماشاچی) شهر خالی است و شاه بُود که است از طرفی                مردی از خویش برون آید کاری بکند

( پایان افکت 4 )

یاعلی

افکت صلوات

به نام خدا

با سلام و عرض تبریک عید سعید غدیر و با تشکر از اینکه تا به این لحظه ما را در این جشنواره ، یعنی جشنواره برکران برکه بی کران همراهی نمودید .

اما دوستان در تالار اول با اهمیت غدیر آشنا شدیم و اینکه چرا این عید بزرگترین عید همه مسلمانان است .و در ادامه دوستان ما به سمع و نظر شما رساندند که یکی از پیام های مهم و وظایف خطیری که پیامبر اکرم بر دوش همه مردم گذاشتند، این بود که پیام غدیر به گوش همگان برسانیم و از آنان نیز بخواهیم که این کار را انجام دهند. اما گفتیم که در این راه گذشتگان ما و در ادامه ما نیز کوتاهی نمودیم و به همین جهت بارها و بارها ؛ چوب این کم کاری را هم خورده ایم . در ادامه در تالار دوم سعی کردیم اهمیت این جمله پیامبر اکرم که فلیبلغِ الحاضرُ الغائبَ و الوالدُ الولدَ بود را در قالب نمایش به اجرا گذاریم تا این مطلب بیشتر برای شما دوستان، روشن شود .

خوب تا اینجا فهمیدیم که باید پیام غدیر را برسانیم، و مسلما وقتی شما می خواهید پیامی را برسانید، باید از محتوای آن آگاهی داشته باشید. در این تالار می خواهیم کمی در مورد همین پیام، صحبت کنیم. و بدانیم که پیام غدیر برایِ امروزِ ما چیست؟

پیامبر در آن روز، برای ما هم صحبت کردند، چشمان پیامبر اکرم ازبالای جهاز اشتران ، فقط آن 120 هزار نفر حاضر در غدیر را نمی دید ؛ چشمان ایشان از آن زمان من و شمایی که امروز در این لحظه ، در این جشنواره و در این تالار نشسته ایم را هم می دید و گویی هم اکنون به ما می فرمایند ، من آخرین فرستاده خدا و پیامبر تو هم هستم و جانشین پس از خودم در زمان شما را هم معرفی کرده ام.آنجا که در روز غدیر فرمودند:

الا ان خاتم الائمه منا القائم المهدی ؛ الا انه ظاهرعلی الدین کله ، الا انه منتقم من الظالمین

ای مردم ، ای دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ، با شما هستم . با شمایی که به یاد این روز بزرگ امروز اینجا جمع شده اید ؛ بدانید امام شما ؛ دوازدهمین جانشینان من، کسی جز آن بپا خیزنده، مهدی صاحب الزمان نخواهد بود.

ودر جای دیگر خطبه غدیر فرمودند: ای مردم ، نور از سوی خداوند عزوجل در جان من، سپس در جان امیرالمومنین و سپس در نسل او تا آن بپا خیزنده؛ مهدی خواهد بود .

بله دوستان پیامبر اکرم در غدیر از مردم بیعت گرفت ، بیعتی که هم با زبان بود ، هم با دست. و این پیامبر امروز هم از ما بیعت می خواهد و تکلیف ما رو هم روشن کرده، چون پیامبر و صاحب اختیار ما هم هست.

آخه مگه میشه خداوند پس از 124000 پیامبر و بعد از امیر المومنین^{« علیه السلام»} ، دیگه مردم رو رها کنه و به حال خود شون وا بذاره؟(در حالیکه در قرآن می فرماید:" لَِکلِّ قومٍ هاد")

پیام پیامبر در غدیر برای ما اینه که اگر من از میانِ شما بِرم امّا همواره در بین شما یکی از اهل بیت خودم رو قرار دادم که شما رو به راه صحیح هدایت کنه، پیامِ غدیر اینه که ما باید به سراغ امام زمانمون بریم و در پناه ولایت اون حضرت قراربگیریم.

و او همون کسیِ که 1400 سال پیش پیامبر تو غدیر معرفیش کرد و برایِ او بیعت گرفت و ما هم امروز مخاطب اون بیعت و پیمان پیامبر هستیم. این شخص امام زمانِ ما هستند که امروز صاحب غدیرند و باید با ایشون پیمانِ امامت ببندیم. امروز پیمان با غدیر، پیمان با حضرت مهدی^{« علیه السلام»} است.

ولی اکثر ما ها از وجود امام زمانمون غافلیم اکثر ما ها وقتی تاریخ زندگی امیرالمومنین رو برامون می گن، همواره حسرت می خوریم که چرا واقعاً مردم زمان ایشون از دریای علم بیکران و معارف الهیِ اون حضرت استفاده نمی کردند و ای کاش ما در آن زمان بودیم و ...

امّا حواسمون نیست که شاید ما هم داریم با امام زمانمون همون رفتاری رو میکنیم که مردم 1400 سال پیش با امیرالمومنین^{« علیه السلام»} کردند. آیا ما تا حالا واقعاً  فکر کرده­ایم که یک امام حیّ و زنده داریم که طبق آیات قرآن ما رومی­بینه و صدای ما رو می­شنوه و ما می­توانیم با اون حضرت ارتباط قلبی برقرار کنیم؟

پس بیاین در غدیر امسال با امام زمانمون پیمان ببندیم که ارتباط قلبی­مون رو با اون حضرت قوی­تر کنیم.

همیشه اولین قدمِ ارتباط اینه که نسبت به طرف مقابلمون معرفت و شناخت داشته باشیم. یعنی اول باید شناختمون رو نسبت به اون حضرت افزایش بدیم، تا بدونیم چه جوری با او صحبت کنیم و چه چیزایی ازاو بخواهیم.

به همین جهت به سراغ روایتی از امام رضا^{« علیه السلام»} میریم که فرمودند:

الامام الانیس الرفیق ، الوالد الشفیق ، الاخ الشقیق ، الام البره بالولد الصغیر و مفزع العباد فی الداهیه الناد

امام آن مونس و رفیق توست ، امام آن پدر مهربان توست ؛ آن برادر نزدیک توست ،کدامین محبت را امام مثال بزند تا به تو بگوید که من تورا بیش از هرکس دیگر دوست دارم ؛امام مانند آن مادر مهربان نسبت به طفل کوچکش است ،آیا محبتی بالاتر از محبت مادر سراغ دارید ؟امام تورا از خودت هم بیشتر دوست دارد . امام پناه شما در گرفتاریها و سختی هاست .

گفتیم که شاید ما اونقدر که باید سراغ اماممون می رفتیم، نرفتیم اما این بدان معنا نیست که دست لطفش و سایه مهربانیش از سر دوستدارانش برداشته شده این مهدی همان است که پیامبر اکرم در باره اش اینگونه می گویند :

او مقامش از همه گرامی تر ولی به مردم زمان خود از همه مهربان تر است

و خود حجت خدا خطاب به ما اینگونه می گوید :

اگر نبود محبت من به شما ، بارها و بارها شما را به خاطر گناهانتان رها کرده بودم

امامی که امام رضا اینگونه درباره اش می گوید :

او کسی است که بارها و بارها بدون آنکه از او بخواهیم ما را نجات داده او کسی است که بدون آنکه متوجه بشویم برای ما دعا کرده و به یاد ما بوده.

برای اینکه کمی بیشتر محبت امام رو درک کنیم، به ماجرایی که الان براتون میگم، توجه کنید:

سید بن طاووس این عالم بزرگ شیعه می گوید : نیمه شب سامرا بود و شهر در سکوتی عجیب به خواب رفته بود ، و در آن تاریکی من بودم پله های سرداب مقدس ، ناگهان صدایی دلنشین از سرداب به گوشم رسید ، مغناطیس عجیب صدای حجت خدا درجا خشکم کرد؛ و این حجت خدا بود که از خداوند حاجتی می طلبید :

خداوندا ، شیعیان من به من وابسته هستند ، گناهنشان را بیامرز و اگر میانشان معصیتی بود ازحسنات منِ حجه ابن الحسن بکاه و به آنها عطا فرما.

شاید تا حالا وقتی تو مشکلاتمون گیر می کردیم این ذهنیت برامون ایجاد می شد که درسته که ما هم امام زمان داریم ولی ما کجا و حجت خدا کجا؟ ما و کجا و ارباب عالم کجا؟ ما و گناهان ما کجا و بخشش ارباب عالم کجا؟ ما خیلی یادش را فراموش کردم و ما خیلی در مراعات حالش کوتاهی نمودم، آیا دوستان ما را به امام زمانمان راهی هست؟

ولی من در پاسخ شما میگم یکی دیگه از خصوصیات پدر، گذشتِ

مگر داستان حر بن یزید ریاحی را نشنیدید؟

حری کسی بود که سر راه امامش ایستاد ، مسیر کاروان را منحرف کرد، ترس را به خیمه های امام زمانش آورد اما هنگامی که مردانه برگشت کفش هایش را برگردنش آویخت و خجالت زده و نادم به سوی امامش پناه آورد، امام با شتاب از خیمه بیرون آمد، حر را در آغوش گرفت ، حر ؛ چه خوب کردی آمدی . اصلا به روی حر نیاورد که با ما چه کردی.

و دوستان من هم امروز میخوام به شما بگم که امام زمان ما هم ، فرزند همان حسین است با همان خصوصیات حسین، و با همان لطف وبخشش حسین پس مطمئن باش که اگر مردانه به سوی ارباب عالم برگردی و به او بگویی : آقا جان من آمده ام ؛ آقا جان در بگشا ، آقا جان آمده ام تا تو مرا ببخشی

پس بیاییم و بریم در خونه ی پدر مهربونمون، امام زمان و از این غدیر رشته اتصالِ­مونو با قطب عالم امکان محکم تر کنیم. و با اماممون بیعت کنیم، بیعتی غدیری

(راه کار ها:) بیایم و هر صبح که از خواب بلند می شیم اول به اون شخصی که از پدر و مادر نسبت به ما دلسوزتر یعنی امامِ زمان سلام کنیم، بیایمو چاره مشکلاتمونو از اون حضرت بخواهیم. پس بیاین تو این غدیر با اون حضرت عهد ببندیم که دیگه از درِ خونه ی پدرمون جایی نریم و به دستور خودش، همیشه و پیوسته برای ظهورش دعا کنیم.

« اللّهم عجّل لولیک الفرج »

انشاءالله که خود اون حضرت بیانو امسال غدیر رو در کنار صاحب غدیر جشن بگیریم.

در پایان هم برای اینکه عهد و پیمانمونو با امام زمانمون فراموش نکنیم، دعای عهدی هست که خیلی کوتاهه و میتونیم هر روز صبح اونو بخونیم .